Τοίχος με μηνύματα ... σοφά

Μπορεί να μην έχω προσωπικό αλλά ένα πράγμα το οποίο έχω είναι πολλή χώρο.
Κρατώ ολόκληρο όροφο σε αναμονή (πάμε στον τρίτο χρόνο τωρά ... ) προσωπικού.
Έχω μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων που είναι πού βολική γιατί συχνά έχω πολλή κόσμο, μικρή βιβλιοθήκη, αρχείο και ένα χώρο που μετατράπηκε σε κουζίνα.
Σε αυτό το χώρο πηγαίνω τα απογεύματα που είμαι μόνος να κάνω καφέ (νέσκαφε μαύρο, χωρίς γάλα χωρίς ζάχαρη, γνωστό σαν "ξανθιά") και όσο αναμένω να βράσει η τσιαγέρα συχνά το βλέμμα μου καταλήγει στον ένα τοίχο του γραφείου.
Εκεί φαίνεται να ήταν κάποτε το γραφείο κάποιου από αυτούς που συχνά βλέπουμε σε κυβερνητικά γραφεία με πολλά ρητά και συμβουλές κολλημένα στον τοίχο.
Από την πρώτη στιγμή που τα είδα πριν 3 χρόνια δεν ξέρω τι συναισθηματισμός με έπιασε και δεν τα αφαίρεσα από τον τοίχο.

Έχει δύο ιδιαίτερα που με συγκινούν όποτε τα διαβάσω.
Το ένα ....
Φανταστείτε αργά το απόγευμα Κυριακής ή Σαββάτου, σε ένα κρύο χώρο, με την ψυχολογία σου στο ναδίρ, να σκέφτεσαι αν ο αγώνας σου είναι μάταιος και περιμένοντας τον καφέ να διαβάζεις το πιο κάτω: