Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Μα είδες τι έγινε;

Πριν πολλά χρόνια ταξιδεύαμε με τα παιδιά μου στα υπόγεια τραίνα του Λονδίνου όταν σε μια στάση μπήκαν στο βαγόνι 3 νεαροί ηλικίας γυμνασίου όπως και τα δικά μου παιδιά περίπου. Κρατούσαν μια μπάλα ποδοσφαίρου, συζητούσαν δυνατά και κατέβηκαν στην επόμενη στάση.
"Μα είδες τι έγινε;" με ρωτά ο μεγάλος μου, είναι στην ίδια ηλικία με μένα, κυκλοφορούν στα τραίνα και πάνε να παίξουν με τους φίλους τους! ..... Μόνοι τους!
Αυτή ακριβώς είναι ακόμη μια πλευρά της έλλειψης δημόσιων μεταφορών. Η νεολαία της Κύπρου αναγκάζεται να παρακαλεί γονείς και αδέλφια για να τους πάρει από το ένα σημείο στο άλλο.
Αυτό κρατά τη νεολαία περιορισμένη, δυσκολεύει την επικοινωνία και την κοινωνικότητα που για αυτή την ηλικία είναι από τα πιο σημαντικά θέματα γι αυτούς.
Φυσικά από πλευράς μετακίνησης, τα παιδιά μας δεν στερούνται μόνο τα λεωφορεία. Ούτε να περπατήσουν μπορούν αλλά ούτε και να ποδηλατήσουν.

Για να μπορέσουν οι δημόσιες μεταφορές να προχωρήσουν χρειάζεται αποφασιστικότητα. Κανένας δεν πρόκειται να κατεβεί από το αυτοκίνητό του και να μπει στο λεωφορείο αν δεν του δημιουργήσουμε δυσκολίες.
Χρειάζονται ειδικές λωρίδες στο δρόμο μόνο για λεωφορεία, οργανωμένο σύστημα έξυπνων στάσεων που να ενημερώνουν τους επιβάτες πότε φτάνει το λεωφορείο, μονοδρομήσεις και απαγορεύσεις. Επίσης χρειάζονται και πολεοδομικές ρυθμίσεις για τους κεντρικούς σταθμούς των λεωφορείων σε κάθε πόλη.
Τα πεζοδρόμια μας είναι χάλια, ή ανύπαρκτα και οι διασταυρώσεις ελάχιστες και πολύ μακριά η μια από την άλλη. Μπορεί να μην είναι εύκολο να διορθώσεις μια ολόκληρη πόλη αλλά τουλάχιστο ορισμένες διαδρομές από τις διάφορες γειτονιές προς τα σχολεία έπρεπε να τις κάνουμε!

Όσον αφορά τα ποδήλατα αυτή είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία για την οποία όλοι κάνουν δηλώσεις αλλά τίποτα δεν προχωρεί. Ο νόμος κάθεται στη βουλή από το 2010 αν και ακόμη και με αυτό είχαμε αρχικά προβλήματα. Να θυμίσω τις πρόνοιες του νομοσχεδίου για φυλάκιση και πρόστιμα εκατοντάδων ευρώ για ποδηλάτες που θα έβγαιναν στο πεζοδρόμιο. Και αυτά σε ένα νόμο για την προώθηση του ποδηλάτου!



Για να μπορέσουν οι δημόσιες μεταφορές να προχωρήσουν χρειάζεται αποφασιστικότητα. Κανένας δεν πρόκειται να κατεβεί από το αυτοκίνητό του και να μπει στο λεωφορείο αν δεν του δημιουργήσουμε δυσκολίες.
Χρειάζονται ειδικές λωρίδες στο δρόμο μόνο για λεωφορεία, οργανωμένο σύστημα έξυπνων στάσεων που να ενημερώνουν τους επιβάτες πότε φτάνει το λεωφορείο, μονοδρομήσεις και απαγορεύσεις. Επίσης χρειάζονται και πολεοδομικές ρυθμίσεις για τους κεντρικούς σταθμούς των λεωφορείων σε κάθε πόλη.

Φυσικά από πλευράς μετακίνησης, τα παιδιά μας δεν στερούνται μόνο τα λεωφορεία. Ούτε να περπατήσουν μπορούν αλλά ούτε και να ποδηλατήσουν.
[Φωτό:Ταχυδρόμος σε Γερμανική πόλη]
Οι στατιστικές αναφέρουν ότι ο μέσος ποδηλάτης μπορεί άνετα να κινηθεί σε μια ακτίνα 5 χιλιομέτρων και με βάση αυτό σχεδιάζουν τις υποδομές στο εξωτερικό. Απλά εντοπίζεις τα σημεία με ψηλή επισκεψιμότητα και βελτιώνεις τις υποδομές για ποδήλατα. Το 2013 ήταν σημαδιακό για τα ποδήλατα γιατί για πρώτη φορά οι πωλήσεις ποδηλάτων στην Ευρώπη ξεπέρασαν τις πωλήσεις αυτοκινήτων. Αυτό δεν είναι τυχαίο αλλά αποτέλεσμα των προσπαθειών που γίνονται για προώθηση του ποδηλάτου.

Όμως, ότι μέτρα και να πάρει μια πόλη κανένας δεν μπορεί να νιώθει ασφαλισμένος αν τα αυτοκίνητα δίπλα του τον προσπερνούν με ψηλές ταχύτητες. Στις ευρωπαϊκές πόλεις οι γωνίες στο δρόμο είναι τέτοιες που να μην μπορείς να πάρεις τη στροφή με μεγάλη ταχύτητα ή ακόμη βάζουν μια μικρή διαχωριστική λωρίδα για να υποχρεώσουν τον οδηγό να ελαττώσει ταχύτητα.
Εμείς όμως που λατρεύουμε τα αυτοκίνητα σχεδιάζουμε τα στριψίματα στο δρόμο με ανοικτές γωνίες για να μην καθυστερούν τα αυτοκίνητα και να μπορούν να στρίβουν με ταχύτητα.
Με τέτοια μυαλά φαντάζομαι πόσο εξωγήινη πρέπει να είναι για τους κύπριους πολεοδόμους η εκστρατεία που γίνεται σε όλη την Ευρώπη για όριο 30χιλιομέτρων την ώρα σε κατοικημένες περιοχές!

Σκεφτήκατε πόσο θα άλλαζε η ζωή των νέων αλλά και των υπολοίπων μας αν είχαμε αυτές τις ευκολίες και πόσο θα άλλαζαν οι πόλεις μας;
Τα πλεονεκτήματα είναι πολλά και μεταξύ αυτών ίσως το σοβαρότερο είναι η βελτίωση του επιπέδου υγείας μας λόγω της άσκησης αλλά και της μείωσης της ρύπανσης του αέρα που οφείλεται στα πολλά αυτοκίνητα που έχουμε στην Κύπρο.

Με βάση μελέτες που δημοσιεύονται όλο και πιο συχνά χάνουν τη ζωή τους πιο πολλοί από την κακή ποιότητα του αέρα παρά από αυτοκινητιστικά δυστυχήματα. Ή διαφορετικά, χάνουμε όσες ζωές χάνονται από το κάπνισμα.
Χαράλαμπος Θεοπέμπτου
HousingArea
Είσοδος δρόμου που οδηγεί σε οικιστική περιοχή στη Γερμανία. Οι δύο "κούκοι" ειναι τοποθετημένοι ουτως ώστε αν κάποιος στρίψει με μεγάλη ταχύτητα να κτυπήσει πάνω!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Related Posts with Thumbnails